ایام الله دهه فجر انقلاب اسلامی ایران مبارک باد - گشت و گذار - زیبا و جالب ترین مناظر و عکس ها از ایران و جهان gashtvegozar

گشت و گذار - زیبا و جالب ترین مناظر و عکس ها از ایران و جهان gashtvegozar


+ ایام الله دهه فجر انقلاب اسلامی ایران مبارک باد

و قل جاء الحق و زهق الباطل إن الباطل کان زهوقا

لیست شعارهای انقلابی           رویدادهای 12بهمن57

عوامل شتاب زای انقلاب             امام خمینی در بهشت زهرا

امام خمینی و بنی صدر             زندگی نامه امام خمینی (ره)

دانلود فیلمهای انقلابی 

  

 

دیدی که دوام " شب" بسی کوتاه است؟           دیدی که " سحر" از پی شب، در راه است؟

آن عیسی ِ ما که زنده کرد، ایران را                  حقا که مسیحا دم و " روح الله " است.


گرفتار جنگ یأس بودیم. سالهای حکومت طاغوت،  دشنام به " شب" می دادیم و نفرین به " ستم" می کردیم.

ناامید از پیروزی ، مقهور قدرت و مرعوب سرنیزه بودیم...

اما... مسیحا نفسی، احیاگر نفوس شد و حیات این ملت را جانی تازه بخشید.

" روح خدا " بود که در جان افسرده مردم دمیده شد.

او بود که پرده‌های غفلت را از هم درید،

کابوس ترس و وحشت را از میان برد،

جسارت و گستاخی حق طلبانه را به مردم بخشید....

امت را با " اعجاز خون" آشنا ساخت و " فرهنگ شهادت‌طلبی" را در کام جان پیروان علی علیه‌السلام و آشنایان با کربلا و شاگردان عاشورا ریخت.

..... و بالاخره" دهه فجر" آمد، که طلوع فجر آزادی را نوید می داد. ملت، تا پای جان از " راه" و " رهبر" دفاع و حمایت کردند. شهیدان بر سر" میثاق جان" استوار ماندند.

جانبازان، روز و شب، از روی شیدایی حق و شیفتگی به مکتب، به سنگر سازی ، درگیری ، شعار و تظاهرات پرداختند و در برابر حکومت طاغوت، حتی یک لحظه هم سرخم نکردند و" آری" نگفتند. هرگاه بیرق خونین حق خواهی و ستم ستیزی از دست رزمنده ای بر زمین می افتاد، دیگران مصمم تر از پیش ، قدم جلو نهاده و در برافراشتن آن بیرق، همت به خرج می داند.... تا بالاخره زنجیرها گسسته شد، " ساعت" فرا رسید و یکی از " ایام الله" تحقق یافت و وعده راست الهی به وقوع پیوست و خورشید تابید...

حنجره های داودی، در رهگذار باد، در چشم انداز آفتاب، در سایه سار ایمان، در موج خون، در شط جهاد و ... سرود فجر حقیقت را سر داد."22 بهمن" اوج این موج های خونین و متراکم و موج این شطهای خروشان بود که " کلمة الله" بر فراز زمان جای گرفت و خداوند، این ملت را یاری نمود و اینک 22 بهمن یاد آور آن روزهای خون و آتش و صحنه های نبرد در پادگان ها، لاشه تانک های سوخته و ویرانی مراکز نظامی است . یاد آور روزی که فرعون در نیل غرق شد و آتش بر ابراهیم، گلستان گشت و عصای موسی اژدها شد و بنی اسرائیل، به سلامت از " نیل" گذشتند.و آن روز است که " ایمان" به جای " زور" نشست و " خون"،  وطنمان را " لاله زار" کرد و یوم الله 22 بهمن را به وجود آورد.

قطره ها، نهر می شدند. نهرها، رود و رودها، سیل و خروشی از زلال ترین چشم ها و پاک ترین دل ها به سوی او که از جنس نور بود روانه می گشت. او تکه ای از خورشید بود که بر شهر فرشتگان زمینی نشسته بود و بر ساحل صبح فرود می آمد و از پس انتظاری طولانی، طلوع می کرد. زلال سپیده از طلیعه ها سر زد و خون در رگ افق، جریان یافت و فرشته آزادی بر آشیانه خویش گام نهاد.

خمینی ای روح خدا! چه زیبا دل ها را از انتظار قدوم سبزت، بیرون آوردی و چه شکوهمند، خورشید انقلاب را از مطلع فجر به آسمان پیروزی کشانیدی! با آمدنت، دل در تب و تاب رهایی افتاد و کبوتر جان ها در فضای آزادی، پر گشود. آمدی و بر شب تنهایی و سرد ظلمت، پایان دادی. سلام خدا بر آن روز که تو آمدی ...

و «فجر» سوگند همیشه پایدار خداوندگار است که نویدبخش پگاه روشن پیروزی است و در افق پیکار و مبارزه امت ها می درخشد و دهه فجر، میقات ده روزه یاران آفتاب است که پیش پای او، فرشی از حضور گستردند و از مهرورزی «مهرآباد» تا طراوت «بهشت زهرا» را به استقبال پیوند زدند. دهه فجر، سرود حنجره های شب شکن شقایق هاست که دیواره بیست و پنج قرن، سلطنت شاهنشاهی را فرو ریخت و ترانه آزادی سر داد. دهه فجر، یادواره نغمه های سرخ و جاودانی است که در رهگذر بادهای تند پاییزی، چکامه بلند فریاد سرودند و در چشم انداز آفتاب و سایه سار ایمان خویش، در موج خون شناور گشتند.

روزگاری که فانوس ها در عطش جرعه ای از نور، خاموش و بی صدا مانده بودند. دریا، غرق رخوت و سنگینی بود و ما بام حصیری طاغوت را با بارش فریادهایمان شکستیم و دیوار ستم را با طپش مشت های آهنینمان فرو ریختیم و با توفندگی ابراهیمی، به جنگ همه نمرودیان بر جای مانده از زباله های طاغوت رفتیم. آن ابراهیم آفتاب بود که همه فانوس های خاموش از نگاهش سیراب می شدند و همه سراب های تشنه به دیدار زلال او می شتافتند.

دهه فجر یادآور روزهایی که دست به دست هم دادیم و اصالت و هویت خویش را باز یافتیم، به جنگ کوچه های ظلمت گرفته شب رفتیم و سایه شوم آن را از خیابان های مهتابی میهن عزیزمان، ایران همیشه سرافراز، ستردیم. چه زیبا بود با هم بودنمان! چه باشکوه بود نغمه هماهنگ تکبیرمان در آن زمستان سیاه که دل نشین ترین بهار را میهمان آشیانه های غم گرفته پرستوها کردیم. یاد آن روزهای خوب خدایی و با هم بودن را همیشه گرم و زنده نگاه داریم!

نویسنده : n - s ; ساعت ۳:٥٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/۱۱/۱۳
    پيام هاي ديگران()   لینک