شهرستان هندیجان - خوزستان - گشت و گذار - زیبا و جالب ترین مناظر و عکس ها از ایران و جهان gashtvegozar

گشت و گذار - زیبا و جالب ترین مناظر و عکس ها از ایران و جهان gashtvegozar


+ شهرستان هندیجان - خوزستان

پیشینه تاریخی - آلبوم عکس

هندیجان خوزستان (استان)

خوزستان اوستان

نام

واژه «هند» به معنی «آب» است. «هندوستان»‌ به سرزمین آب اطلاق می‌شود.

سرگذشت

حاشیه رودخانه هندیجان به گواهی مستندات باستان‌شناسی از چند هزار سال پیش مسکونی بوده است. در دوران هخامنشیان در سواحل خلیج فارس گمرگ خانه‌هایی ساخته شده بود که از کالاهای وارداتی و صادراتی ده درصد ارزش آنها عوارض گمرکی یا به زبان آن زمان «باژ» می‌گرفتند. از این رو مرکز دریافت عوارض گمرکی به «باژبان» و سپس به «باسیان» و «باجیان» خوانده شدند.

آثاری بندری به همین نام در نزدیکی هندیجان وجود دارد که سفال‌های به دست آمده از آنجا رونق آن را به دوران اشکالی باز می‌گرداند. تا چندی پیش نیز آثار بنای یک پادگان ساسانی در منطقه هندیجان وجود داشت.

بندر باستانی «مهروبان» یا «ماهی روبان» (ماهشهر کنونی) در نزدیکی هندیجان نیز از مناطق باستانی دوره اشکانیان است که نمونه سفال‌های معروف به «سفال چینی» در آنجا یافت شده است.

شهر باستانی «ریو اردشیر» با «ری شهر» در نزدیکی هندیجان وجود داشته که رونق آن تا عصر سلجوقی تداوم و در آنجا کارگاه‌های کشتی‌سازی بوده است.

http://www.rezashah.nl/images/naft_olagh.gif

http://dehmolla.persiangig.com/image/khaneh-ghadim/hendijan3.jpg

http://www.khalil-alizadeh.com/Hendijan.jpg

منابع:

 khuzestan.info/هندیجان

دانشنامه آزاد

shahrehendijan.blogfa.com

جهت دیدن آلبوم تصاویر و مطالب به ادامه کلیک کنید


جغرافیای تاریخی هندیجان

  در جنوب شرقی استان زرخیز و کهنسال خوزستان و در 75 کیلومتری جنوب شرقی بندر ماهشهر در غرب شهرستان بهبهان در شمال شرق خلیج فارس و در شمال بندر دیلم شهری است با قدمتی بیش از 3000 سال که رودخانه ای موسوم به " تاب " این شهر را به دو نیمه شمالی و جنوبی تقسیم می کند. ارتفاع این شهر از سطح دریا به 5 متر می رسد.

  اصطخری موقعیت جغرافیایی هندیجان را چنین می نویسد: "شش فرسخی جنوب خاوری رامهرمز سر راه ارجان، نزدیک رودخانه طاب که مرز ایالت فارس است، حومه یا ولایت "زط" واقع بود که آنرا "جات" نیز می نامند.

  محمدعلی امام شوشتری در کتاب تاریخ جغرافیایی خوزستان می نویسد: "هندیجان بلوکی است واقع در جنوب غربی بهبهان نزدیک به ساحل دریا و رودخانه ای معروف هندیان (طاب) از میان آن می گذرد و آنرا هندیجان معرب هندیگان یعنی جای هندیها می نامند و هر دو کلمه از لفظ هند گرفته شده است."

  ایرج سیستانی در گزیده تاریخ خوزستان می گوید: "هندیجان از شهرهای قدیمی خوزستان می باشد و آنرا معرب هندیگان یعنی جایگاه هندیان دانسته اند."

  بطور کلی هندیجان بندری است که در 15،30 درجه عرض جغرافیایی و یک درجه طول شرقی شهرستان اهواز قرار دارد. آبادیهای هندیجان در قرون اخیر بسیار بوده اند ولی به علت بیماری طاعون در سال 1247 هجری قمری شهر هندیجان رو به خرابی نهاد.

اما به چه دلیل این ناحیه را هندیگان یا هندیجان  نامیده اند؟ آیا هندیجان که زمانی به هند علیا معروف بوده است همان هندیجان فعلی است؟ آیا انسانهای اولیه ساکن در آن هندی بوده اند ؟ یا اینکه اسکندر مقدونی به هندیجان آمده است نه به هندوستان!؟ ...

  به نظر می رسد گروهی از مورخان یونانی برای بالا بردن نام اسکندر مقدونی (جلوس 336 و 332 ق.م) فتوحات وی را تا سرزمین هند گزارش داده اند و این در حالی است که بعضی دیگر از مورخان این موضوع را رد کرده اند و معتقدند که مورخان یونانی و اروپایی برای ارزش نهادن به اسکندر فتوحات وی را تا کشور هند ذکر کرده اند.

  این در حالی است که گروهی از مورخان شرقی همچون یاقوت حموی مؤلف معجم البلدان از وقوع نبردی بین ایرانیان و هندیها در این مکان گزارش داده و گفته اند که: "ایرانیان در این مکان بر هندوان پیروز شدند و به همین جهت آنجا را هندیان یا هندیجان نام نهاده اند". همچنین زکریای قزوینی در کتاب آثار البلاد و اخبارالعباد آورده است: "که در این مکان جنگی بین ایرانیان و هندیان در گرفته است. وی می نویسد: هندیجان یکی از روستاهای خوزستان است، آتشکده ای در آن است، مجوسیان، هندیجان را ارض مقدس می خوانند و از آن برکت می جویند.

  مقدسی در صفحه 425 کتاب خود می گوید: "هندوان شهریست در ساحل دریا و آن بر دو قسمت است. مسجد جامع و بازار دو نصفه ایست که بطرف ارجان (بهبهان) و بازار ماهی فروشان در جانب دیگر که روی به دریاست. یاقوت حموی از مسعربن مهلهل نقل می کند که در آنجا آثار عجیب و بناهای عالی و آتشکده ها و نواوس (ضریح سنگ قبر نقاشی شده و مانند آن) قشنگ ساخته بوده است و چون زمین آنجا را می شکافتند بیرون می آمد مانند خرابه های مصر، اکنون از این آثار چیزی نمانده است."

  کازرانی نیز می نویسد: "این بندر را فسحتی دلگشا می باشد و زمین و زراعت بخش بسیار دارد و در کنار شط واقع شده است. آبادی کلی آن در دو طرف غربی است و در طرف شرقی آن نیز بقدر یکصد خانه می شود و سمت غربی معادل یکهزار و پانصد خانه محصص دارد و بازاری نیز در آنجا هست بقدر چهل پنجاه دکان از هر صنف، کسبه آن اکثرا اهل بهبهان می باشند و چهار مسجد نیز در آنجا هست که اکنون سه باب دایر و آباد و یکی خراب می باشد... قلعه آن چهارهزار قدم است که تقریبا ثلث فرسنگ می شود. اکنون قلعه آن خراب است و خانه های خراب در آن قلعه بسیار دارد... بندر مذکور از دریا سه فرسنگ فاصله دارد. این بلوک پهناور به دو ناحیه تقسیم می شود، هندیجان بالا که آن را بلوک ده ملا نیز گویند و هندیجان پایین که خاک آن تا کنار دریا امتداد دارد.

  بلوک هندیجان اکثرا دیم است و فاریاب آن منحصر است به زمینهای واقع در دلتای رودخانه که در هنگام مد آب سیراب می شود و در آن زمینها، نخلستانها و بساتین احداث کرده اند. کازرانی اشاره به این قطعه کرده می گوید: "در یک فرسنگی این بندر به جهت آن که مد شط را پرکرده به حدی که سر به صحرا می گذارد در آنحدود بساتین بسیار وجود دارد."

 

  از قرائن و شواهد چنین برمی آید که پیشوند "هند" یا "اند" ، در اسامیی همچون هندیجان، اندیکا ، اندیمشک، اینجان- اندوه و اندیا و ... با رودخانه و آب مناسبتی داشته است، چنانکه بیشتر شهرها و روستاهایی با این نام همیشه رودخانه کوچک یا بزرگی در کنار خود دارند و آنچه مسلم است آن است، که آب در باور و اعتقادات ایرانیان از احترام و تقدس خاصی برخوردار بوده و آلوده ساختن آن را گناه نابخشودنی می شمرده اند و پیوسته چشمه های آب و رودخانه ر ا نظر کرده (ناهید با آناهیتا) فرشته آب می دانسته اند.

بر گرفته از کتاب "هندیجان - تمدنی خفته در خاک" نوشته غلامرضا درویشی

 

 

سرآغاز - بندری از یاد رفته " هندیجان "

بندری از یاد رفته " هندیجان " که در رأس خلیج میانه ی جنوب و شرق " آبادان " قرار گرفته یکی از شهرهای دیرینه ی " خوزستان " است که تا أهواز در حدود  210 کیلومتر فاصله دارد و  دیرینگی و سابقه ی آن به سه هزار سال می رسد . این بندر در جنوب خاوری استان زرخیز و کهنسال " خوزستان " در 75 کیلومتری بندر  " ماهشهر " (بندر معشور) و جنوب خاوری آن قرار گرفته است و مسافت آن تا "  شادگان  (الفلاحیه)  122  کیلومتر می باشد . بلندی آن از سطح دریا پنج متر و فاصله  جغرافیای اش سی درجه و پانزده دقیقه عرض شمالی نسبت  به نصف النهار گرینویچ و یک درجه طول شرقی نسبت به شهر أهواز قرار دارد . این بندر کهند با همه ی درآمدی که در گذشته داشته  و اکنون هم بسیار بیشتر شده متاسفانه سال هاست که نه تنها از رونق دیرینه ی آن در امور بازرگانی و حتی کشاورزی و  دامداری بسیار کاسته  شده است . بلکه مدتی است که با نگرش های سطحی و بی توجهی برخی مسئولان به فراموشی سپرده شده و گویی این همان بندری نبود که روزگارانی یکی از بنادر معروف جنوب بوده که  بیشتر بنادر  داخلی و خارجی مخصوصا  امارات عربی ، هندوستان ، کویت ، عربستان سعودی ، عدن و مسقط و حتی با برخی از بنادر آفریقایی  مراودات تنگاتنگی داشته و از نظر بازرگانی مایحتاج همدیگر را تامین می کردند .

هندیجان کنونی دارای 4568 کیلومتر مربع وسعت می باشد و  جمعیت آن در حال حاضر بیش از 65 هزار نفر  اعم از زن و مرد تخمین زده می شود که روستاهای بسیاری را شامل می شود . آب و هوایش نسبتاً گرم و مربوط و در تابستان درجه ی حرارتش به حدود 48 درجه ی سانتیگراد و متوسط درجه ی حرارت آن 24/8 درجه ی می باشد و رطوبت نسبی  بین 65 تا 40 درجه ی سانتیگراد می باشد .

 

آثار عظیم آبیاری روزگاران تاریخی در دو طرف رودخانه   هندیجان تا کنون نمودار اس و علاوه بر قنات های بسیار ، آثار سد  بندی بر روی  رودخانه ی زهره  و  " خیرآباد " که در   " زیدون " یکی شده و از  وسط " هندیجان " می گذرد پیداست و نشانگر آن است که هر دو طرف رودخانه یعنی  هر طرف   ده فرسخ را آبیاری می کرده اند .

 

" هندیجان " کنونی ، گذشته ی تاریخی و بسیار کهن داشته است که حائز تمدن   والا  و فرهنگی شایان بوده است . برخی آثار بدست  آمده که بر اثر فرسایش خاک و یا طغیان رودخانه دیده شده است ، حکایت از یک تمدن کهن  دارد . در این منطقه تپه هایی وجود دارد که اگر میراث فرهنگی همت  نماید با استفاده از کاوشگران و تاریخ شناسان به حفره هایی دست می یابد که بی گمان به آثار و  شواهد گرانبهایی خواهد رسید که بسیاری از اسرار تاریخی این  مکانها و بنادر زیر آب و خاک خفته و روستاهای تاریخی این شهرستان تاریخی را آشکار  خواهد ساخت .

 

  «  شیلات در " هندیجان »

 صنعت شیلات از کهن ترین صنایع در " هندیجان " بوده و می باشد که قدمت آن به بیش از پنجاه سال می رسد . منطقه ی   " بحرکان " که جنوب  " هندیجان " قرار دارد نیز از مناطق مهم گردشگری و صید میگوی صورتی و انواع دیگر میگوهای مرغوب منطقه ی خلیج به  شمار می رود که در حوزه صیادی " هندیجان " واقع  است . سالن عمل آوری و کارگاه انجماد و بسته بندی میگوی صادراتی و قایق های مجهز صیادان در این منطقه بیش از نیم قرن است که به  صید و عمل آوری و بسته بندی  و صادرات میگو اشتغال دارند و  تعداد زیادی از اهالی در این راستا  به کار مشغولند . ماهی های خوراکی و میگو در صید گاه های  " هندیجان " به صورت فراوان صید می شوند که از مهم ترین آنها می توان به ماهی  قباد ، راشگو ، حلوای سفید ( زبیدی ) ، شوریده ، حلوا سیاه ، شهری ، شانک ، هاوور ، کوشک ، سرخو ، میش ماهی ، هامور ، سنگسر ،  سبیتی و دختر ناخدا اشاره کرد .

میگو ب مقدار زیادی در آب سواحل "خوزستان " به ویژه در " هندیجان " یافت می شود . طول آن بین هفت تا 137 سانتی متر است و  یکی از مواد اولیه بسیار ارزنده جهت کارخانه های کنسرو سازی است . انواع میگو در کرانه های " خوزستان " صید می شوند که میگوی خلیج  " بحرکان"  " هندیجان " که بخشی از خلیج است از مرغوبیت بسیار بالایی برخودار  است . در گذشته کارگاه بزرگ و  مجهزی برای شست و شو و پاک کردن و بسته بندی میگو در  نزدیکی قرار داشت  که عده ای کارگر در آن اشتغال داشتند و  میگو های بسته بندی شده را در سردخانه  نگهداری و برای صدور به کشورهای خارجی آماده می کردند .

 

«« " هندیجان " و کشف نفت در آن »»

 " هندیجان " تحت  عملیات حفاری جهت کشف نفت قرار گرفت و  سال 1967 میلادی وجود نفت در این منطقه ثابت شد . مقدار تولید نفت خام در سال 1973 از پنج حلقه چاه ، هشت میلیون و 335 هزار بشکه در 1974 از هشت حلقه چاه به طور متوسط روزانه 22 هزار بشکه و در سال 1975 از پنج حلقه چاه به طور متوسط روزانه چهارده  هزار بشکه و از ابتدا تا پایان سال مذکور  چهل و دو میلیون بشکه نفت خام با درجه سبکی 28 استخراج شده است .

 

در سال 1965 میلادی در " رگ سفید " از روستاهای " هندیجان" است دو حلقه چاه توسعه ای حفر شد و در سال 1966 تولید نفت خام آن  1/4 میلیون بشکه بوده  در سال 1367 شمسی بر حسب بشکه 7/9 میلیون و در سال1968 نفت تولیدی 10/7 میلیون بشکه  و در سال 1969 مقدار تولیدی نفت از سه حلقه چاه 8/5 میلیون بشکه و در سال 1970 به چهارده میلیون بشکه رسیده است . سال 1971 از دو حلقه چاه  13/2 میلیون بشکه و در سال 1972 از  نه حلقه چاه بیست و یک میلیون بشکه و در سال 1973 از چهارده حلقه 72 میلیون و 352 هزار بشکه در سال 1974 و در سال 1975 از چهارده  حلقه چاه به طور متوسط روزانه 214 هزار بشکه ، در سال 1976 از 21 حلقه چاه به  طور متوسط روزانه 222 هزار بشکه و از ابتدا تا پایان سال 1976 نفت خام استخراج شده 414  میلیون بشکه با درجه ی  سبکی 29 بوده است .

 

در خلیج " بحرکان " " هندیجان " در چند ساله ای اخیر با حفر چاه های زیر دریایی نفت فراوانی کشف شده است که با ساختن اسکله های متعدد و تاسیسات لازم کشتی های نفت کش  به آسانی پهلو می گیرند  و بارگیری می کنند و نفت آنها را به خارج صادر می کنند و گویا این نفت از قابلیت بسیار خوبی برخودار می باشد .

 

«««   تفریحگاه های " هندیجان " »»»

 " هندیجان " نقاط بسیاری برای گردش و تفریح دارد که می توان به دو  روستای  " دهنو " و  کوههای اطراف ، ساحل زیبای بندر " بحرکان " در کنار خلیج ، ساحل رودخانه زهره ،  پارکهای اطراف " هندیجان " که در ماه های انتهایی زمستان و ابتدی بهار از زیبایی  و جلوه خاصی برخوردار می باشد اشاره کرد .

 

( منبع : هفته نامه ندای جنوب / شماره  140 / صفحه هفت / چهارشنبه 17 اسفند 1384 )

خانه ای قدیمی در هندیجان

http://dehmolla.persiangig.com/image/khaneh-ghadim/hendijan8.jpg

http://dehmolla.persiangig.com/image/khaneh-ghadim/hendijan5.jpg

 

نماهایی از هندیجان 

http://www.khalil-alizadeh.com/Hendijan.jpg

 

http://www.khalil-alizadeh.com/d718f7c05b2dd6ff0c976b73e3aefb5993b0070a42146c796a1f3fc27f6da0a39a231815e1fe89cdb1200f2e70cc53beae9ec156cd10da5eab85652f279f2e9b3e1f7ef2972e00ce8decd.jpg

 

500011

 

 http://sites.google.com/site/baroon2357/4.jpg

 

نویسنده : n - s ; ساعت ٩:۳٢ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۱/۱٧
    پيام هاي ديگران()   لینک